[home]

[winkel]

[gastenboek]

[zoek]

[verzorging]

[jobs]

Met het toenemen van het aantal huisdieren nemen de risico's van besmetting met inwendige parasieten (de zg endoparasieten ) toe. Met name spoelwormen kunnen een risico zijn voor zowel uw huisdier, maar ook voor u zelf.

Hieronder zullen we U een korte opsomming van de endoparasieten geven die een rol van betekenis spelen , en daarbij natuurlijk de oplossing geven om die beestjes te bestrijden.

De diverse genoemde wormen komen zowel bij de kat als bij de hond voor. Echter, de wormen zijn wel diersoortspecifiek. Dat wil zeggen dat ze, of bij de hond, of bij de kat zullen voorkomen. Ook vogels, konijnen en andere dieren kunnen last hebben van endoparasieten. 

Hiernaast ziet U een eitje van een spoelworm van de hond (2500x vergroot)

Spoelwormen.

Deze wormen zien er uit als elastiekjes. Ze kunnen wel 18 cm lang worden. Je ziet ze pas als ze uitgebraakt of uitgepoept worden. Kringloop: In de darm van uw huisdier worden de wormen, na een aantal vervellingen , volwassen. In het volwassen stadium kunnen ze per dag tienduizenden eieren leggen. Deze eieren komen met de ontlasting mee naar buiten. Als uw huisdier deze eitjes weer binnen krijgt, (kan dus van een ander huisdier afkomstig zijn) zullen deze eitjes uitkomen en zich ontwikkelen tot larven. Deze larven kunnen via de darm in het lichaam komen (ze vreten zich letterlijk een weg naar binnen toe) en kunnen zich via de bloedbaan verspreiden. Op diverse plaatsen kunnen deze larven "vastlopen" en daar schade geven (bv in de hersenen! met als gevolg epilepsie).

Ook via de baarmoeder kunnen ze via een zwangere moederhond of -kat weer bij de ongeboren kittens of puppies terecht komen. Het gevolg hiervan is dat de net geboren jongen al direct besmet zijn met spoelwormen. Dit heeft maagdarm- stoornissen (braken en diaree) en slecht groeien tot gevolg.

Klachten

Indien de infectie mild is, zullen U en uw huisdier hier weinig schade van ondervinden.

Naar gelang de besmetting toeneemt, zullen maagdarmklachten, zoals braken en diaree op gaan vallen. Ook eten de wormen natuurlijk mee, zodat  voerverbruik hoger komt te liggen. Als de infectie ernstig is zal de patient er toch veel last van gaan ondervinden. In zeer ernstige gevallen kan het slachtoffer er zelfs aan overlijden, door pure uitputting.

Een groot gevaar is dat ook mensen, en met name jonge kinderen,  last van de wor- men kunnen krijgen. Op de plaatsen waar de jonge larven via mond, darmen en bloedbaan terecht komen, kunnen ze ontstekingen en reacties geven, met  eventueel ernstige gevolgen voor de gezondheid. Als besmettingsmogenlijkheden moet U denken aan direct contact maar ook via een zandbak waar de dieren hun behoefte in kunnen doen. Zelfs door het eten van ongewassen groente zijn er besmettingen mogenlijk.

Behandeling

Een regelmatige ontwormings-behandeling met een modern,  ontwormings middel voldoet uitstekend om de hierboven genoemde problemen te voorkomen.

Afhankelijk van uw gezinssamenstelling wordt er geadviseerd uw dier  1 tot 4  keer per jaar te ontwormen. 

Lintwormen.

De lintworm is alleen  schadelijk voor uw huisdier, en dus niet voor u zelf. De besmetting komt op alle leeftijden voor. De wormen zijn plat en geleed. Bij de "staart" laten steeds stukjes los (de zg geledingen) die met de ontlasting mee naar buiten komen. Ze  leven dan  nog en kruipen rond de anus en op de ontlasting rond. Deze stukjes worm drogen op tot een "rijstekorrel".  Een zo'n wormdeel bevat vele duizenden eieren. Deze wormdeeltjes met hun eieren kunnen door vlooien, muizen en andere dieren opgepeuzeld worden en dus ook verspreid worden.

Op dit plaatje hierboven liggen dus een paar 100000 eitjes verpakt in de opgedroogde "rijstekorreltjes". Wanneer uw huisdier een vlo vangt, die een gedeelte van zo'n pakketje eieren opgegeten heeft, kan hij of zij zich via deze weg weer besmetten. Ook een gevangen muis kan dus risico's met zich mee dragen.

Behandeling

Net als hier boven genoemd: regelmatig ontwormen. 

Zweepwormen.

Deze wormen komen minder vaak voor bij onze huisdieren. Ze geven ook minder problemen. De meest opvallende klachten zijn maagdarmklachten met chronische diaree tot gevolg.