Hartaandoeningen zijn alle aandoeningen, die de structuur en de functie van het
hart schaden. Het is een veelkomende aandoening bij honden, die bij meer dan
één op de tien dieren voorkomt. Bij katten komt het voor als ze met veel
overgewicht kampen, tevens komt het meer voor bij mannelijke katten.
De twee belangrijkste vormen van hartaandoeningen is een chronische
aandoening van de hartkleppen en een hartspierweefselaandoening. In het eerste
geval vermindert een lekkende hartklep de efficiëntie van het hart bij het
pompen van bloed (dit is de meest voorkomende hartaandoening bij honden).
Bij
hartspierweefselaandoening leiden veranderingen in de hartspier tot minder
effectief pompen van het hart.
In de zwarte cirkel
bovenin het plaatje, ziet u de mitralisklep (de belangrijkste plek bij honden)
deze klep sluit zichzelf niet tijdens de hartslag. Deze gaat open en dicht. Als
deze dicht zou moeten zijn (wat dus niet gebeurd) lekt er bloed doorheen. De
pompwerking functioneert slecht. Hierover kunt u ook verdere informatie over
vinden in elke boek over mensen met hartaandoeningen.
Hartspierweefselaandoeningen zijn de meeste voorkomende hartstoornissen bij
katten. (zwarte cirkel onderin plaatje). Hartaandoeningen ontwikkelen zich tot
hartfalen wanneer het hart niet in staat is om genoeg bloed te pompen om de
lichaamsweefsels te bevoorraden met voldoende zuurstof en voedingsstoffen.
Belangrijk
De eerste symptomen van hartaandoeningen zijn wellicht niet overduidelijk maar
ze worden duidelijker als de ziekte doorzet. Als u twijfelt, raadpleeg dan uw
dierenarts.
Er zijn verschillende symptomen die zich kunnen ontwikkelen bij dieren met een
hartaandoening:
U kunt natuurlijk zelf ook de hartslag controleren, voelen of deze regelmatig
klopt. (voelen is niet hard drukken). Klopt deze onregelmatig of u vertouwd het
niet laat dan uw dierenarts dit controleren. Als hij/zij een hartafwijking
vermoedt, kan hij/zij u aanraden een onderzoek te laten uitvoeren zoals:
Radiografie:
Röntgenstralen kunnen verandering in grootte en vorm en positie van het hart
aangeven, en tonen mogelijke ophopingen van vloeistof in de borstholte.
Electrocardiografie: (ECG)
Deze techniek registreert elektrische stroomsterkte opgewekt door het hart om
het ritme te bepalen en om andere informatie over de hartfunctie te geven.
Echocardiografie:
Deze techniek gebruikt ultrageluid om de positie en beweging van de structuren
in het hart te registreren en een misvorming bijvoorbeeld aan de hartkleppen aan
te geven.
Metingen van de bloeddruk:
Dit is niet zo gemakkelijk als bij mensen, maar er zijn instrumenten die dit bij
honden en katten vereenvoudigen